هنگامی که آن را به بطری شراب می آید, همه احساس می کنند که آنها فقط بطری های شیشه ای معمولی استفاده می شود برای نگه داشتن شراب. به نظر مياد چيزي براي گفتن وجود نداره . در واقع بطری های شراب می توانند امروز به یک ظرف جهانی برای شراب تبدیل شوند و سابقه طولانی توسعه را نیز تجربه کرده اند.
خاستگاه شراب سازی پیش از آن در ایران ۶۰ پیش از میلاد است که هم اکنون ایران است. بر اساس تعداد زیادی از آثار فرهنگی مرتبط با شراب که از مقبره های مصری کشف شده اند، شراب سازی باستانی در پایین کوچک و گرد قرار داده شده بود. در قابلمه ای خاکی به نام آمفورا است که در وسط ضخیم است و گردن متوسطی دارد. اگرچه این نوع ظرف از نظر ظاهری ساده و زیباست، اما عمدتاً از مواد رسی ساخته شده است. از یک سو خیلی سنگین است و از سوی دیگر بوی «گل» خاک رس به راحتی می تواند بر طعم شراب تأثیر بگذارد.
در دوره یونان باستان اروپاییان شروع به شراب سازی کردند. مردم هنوز از گلدان های رسی برای نگه داشتن و حمل و نقل شراب استفاده می کردند. شکل گلدان های رسی نفیس تر و ظریف تر شد. بیشتر گلدان ها با قهرمانانی از افسانه ها و افسانه های یونان باستان نقاشی شده بودند. هنرمندی بالا و زیبایی شناسی.
قبل از قرن ۱۷ شراب در بشکه های چوبی و گلدان های رسی ذخیره و حمل می شد. در اواخر قرن ۱۷ عملکرد مواد شیشه ای بیشتر بهبود یافت. مردم شروع به استفاده از ظروف شیشه ای برای نگه داشتن شراب کردند که ذخیره سازی و حمل و نقل شراب را تا حد زیادی تسهیل می کرد. مواد اولیه برای تولید شیشه کم و بیش حاوی ترکیبات حاوی آهن است. فناوری در آن زمان نمی توانست این impurities را حذف کند. در آن زمان بطری های شراب اغلب سبز بودند.
با توسعه تکنولوژی تولید شیشه، در اواسط قرن نوزدهم، ظاهر و شکل بطری های شراب نزدیک به سطح شرابی بوده است که اکنون از آن استفاده می کنیم. در عین حال مناطق مختلف تولید شراب در کشورهای مختلف نیز بطری های بهتری مناسب برای شراب های محلی توسعه داده اند. نوع، مانند نوع بطری بوردو، نوع بطری بورگوندی و غیره.